Nuk është poezia që duhet të jetë e lirë, por poeti

Na ishte një gjethe .

. . .

.

.

. Na ishte një gjethe me të sajat rrema .

. Rrema të jetës .

. Rrema të fatit .

. Rrema të zemrës . .

.

.

.

.

Na ishte një degë në fundin e gjethes .

. Vijë e përdredhur shenjë e jetës .

. Shenjë e fatit .

. Shenjë e zemrës .

. .

.

.

.

. Na ishte një pemë në fundin e degës .

. Një pemë e denjë për jetën .

. E denjë për fatin .

. E denjë për zemrën .

. Zemër e grryer, e shpuar e përshkuar .

. Një pemë që askush në jetë s’e pa .

.

.

.

. .

.

Na ishin ca rrënjë në fundin e pemës .

. Rrënjë hardhi të jetës .

. Hardhi të fatit .

. Hardhi të zemrës .

.

.

.

. Në fundin e rrënjëve na ishte toka .

. Toka, thjesht toka .

. Toka e rruzullt .

. Toka e vetme që rend në qiell .

. Toka. . . .

.

.

. .

.

Robert Desnos (Paris, 4 korrik 1900 – Terezienstad 8 qershor 1945) poet surrealist francez. Një nga figurat më emblematike të poezisë se paraluftës . Rezistent antifashist, arrestohet nga Gestapo dhe vdes në kampin e përqëndrimit të Terezienstad (Çekosllovaki). E tij është shprehja-kult : « Nuk është poezia që duhet të jetë e lirë, por poeti »

Poezia u shqipërua nga Xixa