"...në lidhje me këtë univers shqiptar që merr format e një labirinti,
nuk mund të merret guximi të shtrohen pyetje qoftë edhe të thjeshta në pamje,
pa patur bindjen që përgjigja mund të trondisë dhe të rrëzojë një ndërtesë të tërë të të menduarit,
një sistem të tërë të ngritur mbi bazën e paragjykimeve ose të vrojtimeve të ngutura"
.
Dashur padashur, historia imponohet vetvetiu si çelës i çdo misteri, si një sumum njohjeje objektive dhe jashtëpersonale meqënëse përfaqson tretjen shumëshekullore të fateve individuale dhe të qëllimeve kolektive – pavarësisht se me anë të saj, historianët shqiptarë të të gjitha kohrave « kanë justifikuar çka kanë dashur ». Sidoqoftë, ajo shërben vetëm si lëndë e parë, si një ind i dendur i cili përmbyll në strukturën e tij hermetike një varg pyetjesh të mbetura prej kohësh pa përgjigje bindëse : nga vijnë Shqiptarët ? përse pjesa më e madhe e tyre përqafoi fenë myslimane ? përse ata ishin të fundit që u shkëputën nga perandoria otomane ? përse ata shkëmbyen Republikën me Monarkinë e Zogut ? si mundi një grusht komunistësh të marrë pushtetin brenda tre vjetëve ? ç’don të thotë « nacional-komunizmi » i Hoxhës ? përse komunizmi mundi të rrënjosej kaq thellë në vendin e Shqiponjave ? Cilët janë përbërësit e përzierjes « magjike » që shëndrron një kardiolog të zot në burrë Shteti, një komunist model në babain e Demokracisë, një ikonë tê përgjëruar në tabelë qitjeje ? përse Kosovarët ishin të fundit që braktisën Jugosllavinë në agoni ? për ç’arësye shoqëria postkomuniste zgjodhi si mënyrë mbijetese ekonominë e nëndheshme të trafiqeve, të krimit të organizuar ose të korrupsionit ?

Tuesday, December 18, 2007

Shqipëria në « Zenith »…. të Tuluzës.

Në mbrëmjen e 15 dhjetorit u ngrit sipari i festimeve të fundit të vitit në qytetin e Tuluzës. Me iniciativën e disa shoqatave lokale si « Carrefour Culturel Arnaud Bernard - Udhëkryqi Kulturor Arnaud Bernard », « Escambiar » dhe « Bleu Citron », një varg grupesh muzikore lokale dhe muzikantë të tjerë, të ftuar nga vendi dhe nga bota, gjallëruan me spektaklin e tyre Zenithin, skenën më të madhe tuluzane (3 mijë spektatorë). Festa vazhdoi deri tej mesnate dhe përfundoi në një vallzim gjigand të turmës. Mes të tjera sishoqesh që përfaqsojnë bashkësitë njerëzore të Azisë Juglindore (Vietnam, Tailandë..), të Afrikës së Zezë (Ruanda, Kamerun..), të Afrikës Veriore (Marok, Algjeri..), të Amerikës Latine (Brazil, Kolumbi..) dhe të Evropës Lindore, shoqata « Albanie – France Pyrénées-Midi » me qendër në Tuluzë u ftua të ngrinte një stendë në hollin e Zenithit. Qëllimi i organizatorëve me origjinë katalane dhe oksitane që militojnë për njohjen dhe përhapjen e gjuhëve dhe kulturave minoritare ishte i dyfishtë : nga njera anë, të krijohet një mjedis shumëngjyrësh dhe tërheqës – përfaqsues i përzierjes etnike të shoqërisë lokale, dhe nga ana tjetër, spektatorët të mund të shijonin produkte dhe prodhime të kuzhinave nga të gjitha kontinentet. Në ato pak metra katrorë stendë, shoqata shqiptare kish prezantuar objekte të artizanatit karakteristik, libra dhe albume me fotografi nga Shqipëria si dhe disa specialitete ushqimore tipike të vendit., të cilat u mirëpritën dhe pëlqyen. Meqënëse pak muaj ndajnë nga zgjedhjet bashkiake, ky aktivitet përfaqsonte një rast të mirë për përfaqsuesit e pushtetit lokal për të takuar zgjedhësit e ardhshëm. Nga të parët që vizituan stendën tonë ishte Kryetari i Bashkisë së qytetit, z. Mudenk, i shoqëruar nga dy zëvendësat, i cili nuk i rezistoi thirrjes : « Zoti Kryetar, ejani të hani shqiptarçe ». Mes një qofteje dhe një dollme, ai vuri në provë njohuritë e tij për Shqipërinë dhe dalloi Skënderbeun mbi një nga fotografitë e stendës. Ai shprehu admirimin që kishte ndaj Mbretëreshës Gjeraldinë, ndoshta lidhur me faktin se z. Renaud Muselier, një nga nipat e saj francezë, aktualisht zv. President i Komisionit të Punëve të jashtme të Asamblesë Kombëtare është një nga figurat e UMP (Bashkimi për një Lëvizje Popullore) - partia e tij politike. « Vala » republikane-goliste u ndoq nga grupi « Modem » (Lëvizja Demokratike). Kësaj rradhe, të zgjedhurit lokalë ndryshe nga të parët, u interesuan për rrjedhat e sotme politike në Shqipëri si dhe për zhvillimet e fundit, të intriguar nga dorëshkrimi i « Përjetësisht të Panjohur : një mënyrë tjetër e të kqyrurit të Shqipërisë dhe Shqiptarëve ». Sidoqoftë, takimet dhe diskutimet më tërheqëse ishin ato me njerëzit e thjeshtë, të cilët jo vetëm e njihnin Shqipërinë më mirê se sa të zgjedhurit por edhe ishin më të interesuar për vendin, për kulturën ose popullin e saj.Për shoqatën tonë, ky aktivitet shkruhej në vazhdën e bashkëpunimit me « Udhëkryqin Kulturor », i cili organizon çdo fundpranvere « Forumin e Gjuhëve të Botës » në Kapitol - sheshi qëndror i qytetit. Ky forum udhëhiqet nga deviza « Gjuhët dhe kulturat janë të barabarta mes tyre sikundër qytetarët e të njejtës Republike » dhe jep mundësinë e prezantimit të gjuhës dhe letërsisë shqipe, të kulturës së saj si dhe një rast unik të kontaktit me publikun tuluzan.

0 comments:

 
Përjetësisht të Panjohur